Nu is de naam Christopher Nolan voldoende om bioscoopzalen tot de nok gevuld te krijgen, maar nog maar net 9 jaar geleden wist vrijwel niemand wie de man was. Met Memento werd alles anders; Nolan bleek een complex idee begrijpelijk naar het witte doek te kunnen vertalen. En in het verhaal zaten ook nog boeiende karakters met een boeiende achtergrond. Met het sfeervolle Insomnia, het grimmige Batman Begins, het sterke The Prestige en het recordbrekende The Dark Knight werkte Nolan zich naar de absolute top van Hollywood. Een budget van 200 miljoen Dollar voor een film over droominbrekers werd dan ook zonder meer op tafel gelegd; Nolan zou er wel raad mee weten. En aldus geschiedde. Voor de hoofdrol liet hij Christian Bale met rust en koos hij de best man for the job Leonardo DiCaprio. Voor bijrollen castte hij groot jong talent Joseph Gordon-Levitt (500 Days of Summer) en mensen als Michael Caine en Cillian Murphy die hij beide kende van de Batman films. Ander talent is er in de vorm van de innemende Ellen Page, Ken Watanabe en nieuwkomer Tom Hardy. Erg verrassend is de prima bijrol van Tom Berenger, waarvan we niet willen weten uit welke goot die is opgelepeld.
Goed; er is al veel geschreven en getekend over het ‘moeilijke’ idee achter Inception. Toch valt het reuze mee voor wie zijn hersens erbij houdt. DiCaprio (Dom Cobb geheten – wat ongelukkig gekozen voor ons taalgebiedje) biedt met een klein team een bijzonder tak van bedrijfsspionage aan – het inbreken in de dromen van anderen. Een van zijn prospects is zakenman Saito (Watanabe), die een idee wil laten planten in het hoofd van zijn grootste concurrent met als doel zelf marktleider te worden. Cobb zet zijn beroemde DiCaprio frons op en samen met zijn nieuwe architect Page bedenkt hij een scenario om dat voor elkaar te krijgen. Ideeën jatten is niet zo’n punt, maar een idee planten is andere koek. Ze bedenken een buitengewoon complex verhaal dat zich over meerdere droomlagen (dromen in een droom) uitstrekt. En wij zijn als kijker zijn getuige van het avontuur. Eenvoudiger kan ik het niet maken.
Goed, het is dus een intelligent verhaal goed verteld. Is het daarom ook automatisch een goede film? Lastig. Nolan zet een geweldige prestatie neer met een droomcast (vergeef me het woord) en een technische uitvoering die bewondering afdwingt. De droomwerelden zijn zo echt als in je eigen dromen – inclusief de rare onmogelijkheden die je zo makkelijk accepteert als je niet weet dat je droomt. Hij voegt nog een tijdselement toe om de dromen van elkaar te scheiden en je bent het overgrote deel van de tweeënhalf uur durende film vooral bezig om uit te vogelen hoe het precies werkt. Maar als dat uiteindelijk lukt is de grootste lol er eigenlijk wel af. Het basisplot is vrij eenvoudig en het wat afstandelijke liefdesdrama met Cobb’s dode vrouw (Marion Cotillard, die een Oscar won voor haar rol als Edith Piaf wat leuk in de film is verwerkt) wil maar niet zorgen voor de nodige emotionele betrokkenheid. En zo eindigt Inception niet in het rijtje ware mindblowing films waarin wel Memento en The Matrix staan. Intelligente blockbusters zijn te bewonderen, maar film als deze moet je ook laten verwonderen. Daar laat Nolan’s nieuwste een steekje vallen en moet het stellen met:
- PdH
Gerelateerde berichten:
Ben benieuwd, ik ga vanavond! Thanks voor de goede recensie! Laterrrrr